Psikanalitik bağlamda histeri ve histerik öznenin yapısı incelendiğinde, bu yapının temelinde bir kimlik ve varoluş sorusu yattığı görülür. Lacan'ın 1956 yılındaki Psikoz seminerinde belirttiği üzere, histeriğin temel sorusu "Bir kadın olmak nedir?" sorusudur. Öznenin kendisinde bu soruya verecek doğrudan bir cevap bulamaması histerik düğümün çekirdeğini oluşturur.

"Felaket unutuşun yanındadır; belleksiz unutuş, iz bırakmamış olanın kımıltısız bir şekilde geri çekilişi -belki de anımsanamaz olan; unutuşla anımsamak, yeniden dışarısı." Maurice Blanchot Genellikle travmanın büyük bir gürültüyle geldiğini sanırız. Oysa psikanaliz ile görürüz ki, asıl felaket "söze dökülmeyen"dedir. Lacan’ın Gerçek (le Réel) dediği şey, simgesel düzene —yani dile ve belleğe— girmeyi reddedendir. Bir anı olarak kaydedilmeyen, bir "iz" bırakmayan, dolayısıyl

Psikanaliz, bir tedavi yöntemi olmanın ötesinde, öznenin arzusunu merkeze alan ve dolayısıyla toplumsal normlarla çatışan radikal bir...